Search

[klarikafoolish]

Həftə sonu idi, amma mənim üçün heç də istirahət kimi keçmirdi. Magistraturanın son semestrindəydim, dissertasiya üçün statistik məlumatları toplayırdım. Bütün günü kompüterin qarşısında oturub rəqəmlərə baxmaqdan beynim iflic olmuşdu. Artıq saat gecənin birinə yaxınlaşırdı, gözlərim qızarmışdı, amma beynim hələ də "iş rejimində" idi. Yatmaq? Bacarmırdım. Yatağa uzanıb tavana baxmaq? Daha da pisləşdirərdi.

Ona görə də telefonu əlimə aldım. Sosial şəbəkələrə girib boş-boş sürüşdüm. Heç nə maraqlı deyildi. Reelslər, hekayələr, statuslar... hamısı eyni idi. Yorğunluqdan ağlıma gələn ilk şeyi yazdım axtarışa: "bir şey oynayım". Nə bilim, bəlkə beynimi boşaldar, yüngül bir əyləncə olar.

Axtarış nəticələri arasında elə bildiyim tanış saytlar var idi. Amma diqqətimi bir link çəkdi. Adını hardasa eşitmişdim, amma heç vaxt girməmişdim. Tıkla-dan sonra bir az gözlədim. Səhifə açıldı. Dizaynı olduqca sadə, amma eyni zamanda "professional" görünürdü. İlk baxışdan başımı qatmaq istəmədim. Amma yenə də, məhz mostbet saytında qeydiyyatdan keçdim. Adi hərəkət: email, parol, bir neçə tık. Heç bir mənası yoxdu, sadəcə maraq.

Qeydiyyatdan sonra məni bir bonus qarşıladı. Normalda bu cür şeylərə o qədər də inanmıram. Düşünürəm ki, "hə, verərlər sənə, sonra çıxart bilməzsən". Amma həmin gecə elə bir yorğunluq, elə bir "nə olacaqsa olsun" əhvalı var idi ki, bu bonusu istifadə etməyə qərar verdim. Nə itirəcəkdim ki? Zatən yatıb yuxu da görə bilmirdim.

Slotlara baxmağa başladım. Adi "meyvələr" deyildi. Daha maraqlı, hekayəsi olan oyunlar var idi. Mən də həmişə gözəlliyə, detallara önəm verən adamam. Bir oyunun dizaynı məni cəlb etdi: qədim Misir mövzusu, qızıl heykəllər, firounlar. Təkcə qrafikası yox, səs effektləri də insanı o dünyaya aparırdı. Mən isə həmin an özümü Bakıdakı kiçik otağımda yox, haradasa Luksorda ziyarətgahda hiss edirdim.

Oynamağa başladım. Əvvəlcə kiçik məbləğlərlə. Bonus hesabımdakı pulla. Fırlatmalar, birləşmələr... heç nə başa düşmürdüm, sadəcə tıklayırdım. Arada kiçik uduşlar gəlirdi. Səs çıxırdı: "dıng-dıng". Yorğunluqdan artıq bu sadə səslər belə mənə xoş gəlirdi. Düşündüm ki, "bəsdir, bu qədər də olar". Amma bir tərəfdən də "gəl sonuncu dəfə" deyə düşündüm.

Və o an gəldi.

Ekranda bir-bir simvollar düzülməyə başladı. Mən əvvəlcə başa düşmədim. Sadəcə dayanıb baxırdım. Sonra arxa fonda ciddi bir musiqi qalxdı. Ekranın kənarları qızılı rəngdə yanmağa başladı. O an ürəyim elə bir döyündü ki, sanki iki saatlıq mühazirə deyil, özü idmanla məşğul olmuşdum. Uduş xətti işıqlandı, rəqəmlər artmağa başladı. Mən hələ də inanmırdım. "Bu, sistemin səhvidir" deyə düşündüm. Amma yox. Hesabımda indiyə qədər heç vaxt görmədiyim bir rəqəm peyda olmuşdu.

O gecə saat üç idi. Evdə tək idim. Səs çıxarmağa qorxurdum, amma içimdən qışqırmaq istəyirdim. Oturduğum yerdən sıçradım. Sonra yenə oturdum, ekrana baxdım. Səhifəni yenilədim. Rəqəm hələ də orada idi.

Bir anlıq düşündüm: "Çıxarım, yoxsa davam edim?". Yorğunluqdan qərar vermək çətin idi. Amma beynimdə bir şey deyirdi ki, "bəsdir, bu fürsəti əldən vermə". Çıxarış etdim. Pul kartıma gəldi. Hələ də inanmırdım.

Səhər oyananda ilk iş telefonumu açıb hesaba baxdım. Pul orada idi. Yatdığımı, bunun yuxu olduğunu düşünmüşdüm. Amma real idi.

O gündən sonra münasibətim dəyişdi. Belə başa düşdüm ki, mostbet mənə sadəcə pul qazandırmadı. O gecə mənə nəyisə sübut etdi: bəzən ən gözlənilməz anlarda, ən yorğun, ən "heç nə etməyə gücüm yoxdur" dediyin vaxtlarda həyat sənə bir şans verə bilər. Amma önəmli olan o şansı dəyərləndirə bilməkdir.

Mən həvəskar oyunçu deyiləm. Nə də qumar həvəskarı. Sadəcə o gecə, bir anlıq maraq, bir az da "nə olacaq" düşüncəsi məni ora gətirdi. Və mən yalnız qazandığımı çıxartdım. Həmin pulu isə tətilə ayırdım. İmtahanlardan sonra getdim, özümü mükafatlandırdım.

İndi düşünürəm: bəlkə də o gecə yatsaydım, heç vaxt bu hissləri yaşamazdım. O həyəcan, o sürpriz, o "mənə doğrudanmı?" sualı... Bunlar insanı diri hiss etdirir.

Bəli, o gecə mostbet-də oynadım. Və məhz orada başa düşdüm ki, bəzən uğur sənin nə qədər "ciddi" olmağından asılı deyil. Bəzən sadəcə doğru vaxtda, doğru yerdə olmaq kifayətdir.

Hələ də vaxtaşırı girirəm? Bəli, amma həvəskar kimi. Mənim üçün bu, bir stress atma, beyni boşaltma üsuludur. O uduş isə həyatımda bir dəfə yaşadığım o "vay" hissini mənə heç vaxt unutdurmur.